Peter Loef en zijn visvakantie op Danny's Carplake

Van 15 tot 19 december 2025 ben ik wezen vissen op @Danny’s Carplake. De trip was geboekt bij Angling Escapes.

Via Anton Verbeek, een collega-visser van ons thuiswater werd ik begin dit jaar op het spoor gebracht van @Danny’s Carplake, het water wat in het verleden bekend was onder de naam Inspiration Lake.

Na contact met Angling Escapes waar ik prettig en fijn ben geholpen, was de keuze snel gemaakt het hier te gaan proberen. Mede ook vanwege de diepteverschillen op het water. Het diepste stuk heb ik gemeten op net even iets meer dan 6 meter.

Het water is maar 1,5 ha groot en met een bestand écht prachtige vissen, oud en nieuwe uitzet. Egbert, eigenaar van Danny’s Carplake en Randy van Bergen, medebeheerder, gaven mij aan dat het zeker de laatste tijd niet erg makkelijk was en bijna niets werd gevangen. Zij brachten mij een filmpje van Baitsolutions onder de aandacht.

De mannen van @Baitsolutions hadden daar kort daarvoor onderwateropnames gemaakt en gevist. Prachtige en ook indrukwekkende vissen verschenen voor de camera, maar lieten zich ook die week niet vangen.

Duidelijk was te zien dat de vissen even interesse toonden zodra het voer werd gedropt, ook zelfs heel snel nadat het in het water was gegooid, maar vervolgens geen aasgedrag vertoonden, snel vertrokken en ook niet meer terugkwamen. Dit was voor mij hoe vreemd dat wellicht ook klinkt een fijn bericht, een uitdaging en iedere vis een overwinning. Ik zou veel uit de kast moeten halen, heerlijk!

Ik had geboekt voor een midweek van maandag tot vrijdagochtend. Ik kon vanwege het werk op maandag pas op maandagavond beginnen. Geen ideale start op een nieuw water om in donker aan te komen.

Ik verkende het water en koos een voor mij voor de hand liggende stek. Een stek met tegenover mij aan de overkant overhangende bomen en takken waar de karper zich volgens de film van Baitsolutions in grote getalen zou ophouden. De andere op stekken die door medebeheerder @Randy werden aanbevolen. Ik besloot zodra het licht zou worden, zou gaan checken hoe ik het beste zou kunnen gaan vissen. Eerst in donker alles maar opbouwen en een beetje settelen.

De maandagnacht was het zoals ik wel had verwacht stil. Hoewel je natuurlijk altijd hoopt dat er ‘toevallig’ een visje langskomt. Een factor van mogelijke invloed die ik niet kon voorzien was dat er de week voor mij twee jongens hadden gevist en ik niet wist hoeveel zij gevoerd zouden hebben. Zeker in dit soort perioden is veel voer zeker niet altijd bevorderend. Randy zei dat er twee steurtjes waren uitgezet om overgebleven voer op te ruimen.

De dinsdagochtend ben ik met mijn Deeper Quest de bodem in kaart gaan brengen, zowel op hardheid als op diepte. Er zijn waterkaarten bekend dus veel was er al, maar mij ging het er ook om, om bodemstructuren te vinden, mogelijke geulen, taluds en andere mogelijk obstakels of herkenningspunten. Maar ook zocht ik naar vis die op de camera eventueel zichtbaar zou worden zodat ik wist waar die zich ophielden. Ik zag geen vis. Dat vond ik opvallend. Dat kon betekenen dat ze door mijn boot waren verjaagd of dat ze diep onder de takken lagen of een combi van beiden.

Ik maakte de keuze om een hengel links tegenover mij in een soort kom neer te leggen een meter of 4 vanaf de struiken, een andere op 1,5 meter ondiepte aan de overkant en een rechts uiterst rechts naar de overkant aan het begin van een uitloper waar een diepere geul de kom insneed. Het water stond 50 cm lager dan normaal. Op de stek van 1,5 diepte zag ik wel vuil liggen en wie weet kwam de vis dan toch de dieptes uit op zoek naar wat natuurlijk voedsel aan de kanten die tussen de wortels van de boom lag. Ik was namelijk omgelopen en zag dat daar de boom bijna in het water stond en de wortels eronder ruimte boden voor vissen om ertussen te zwemmen. Ik had er een klein handje partikels ingegooid en wat ander natuurlijk aas. Boilies wilde ik deze week in zijn geheel niet gebruiken alleen gecrushed.

Al om 22.05 uur die dinsdagavond gaat plotseling de rechterhengel voorzichtig af en sta ik snel naast de rodpot om de hengel op te pakken. Ik voelde weinig weerstand maar wel gewicht. Het bleek een uitzettertje te zijn dat in een jaar tijd van 1,5 kilo was gegroeid naar 4,4 kilo. Een mooi hoog spiegeltje. Een vis met veel potentie voor de toekomst. Wat mij opviel was het ronde buikje. Duidelijk voldoende gegeven en ook voldoende voedsel aanwezig dus. Ze eten dus wel, ondanks dat ze niet gevangen worden . Randy gaf ook aan dat hij zag dat de jonge vissen heel snel het gedrag van de oudere vissen oppakten.

Dat was een lekker begin, vis op de eerste volle dag van het verblijf! Een eerste vis op een nieuw water is altijd een fijn gevoel. De kop is eraf en al niet meer voor niets gezeten. Zeker in deze tijd lekker en na de berichten over ogenschijnlijk onvangbare vissen.

Ik ben altijd wel weer even bezig voordat alles weer georganiseerd is, maar na een 45 minuten lag alles weer op zijn plaats. Ik was net op tijd klaar zo bleek, want om 22.55 uur ging mijn middelste hengel, die op 1,5 meter strak tegen de overkant. Op een water met 6 meter diepte met een koude wind erop is dit geen logische plek, maar ik had de potentie van de stek gezien vanwege de wortels waar altijd wel beestjes en wat dan ook te vinden zijn. Ik had ook alleen mijn haakaas en losse particles op de stek gedropt. Deze vis voelde beter dan eerste. Er volgde een dril van een minuut of 10 waarin de vis vooral richting de struik aan de overkant probeerde te komen. Op afstand door de slib moest wel iets zijn dacht ik. Gelukkig kwam de vis redelijk makkelijk naar mijn kant toen ik hem daar weg had. Onder mijn eigen kant heb ik dan nog een ander obstakel, namelijk een talud van 1 meter naar een rechte wand naar 4 meter. De vis maakte daar gebruik van en ging daar echt achter ‘hangen’. Uit ervaring weet ik dat het belangrijk is de lijn strak te houden en lijngeven als hij begin te zwemmen. Meestal zwemt hij dan weer naar het midden en kun je de hengel compleet vlak houden waardoor de vis omhoogkomt. En zo deed ik en het lukte. Een mooie lange massieve kange spiegel van 14,3 kilo met een hele herkenbare rugvin verscheen aan de oppervlakte. Wat een ontwikkeling, in de tweede nacht al 3 vissen waarvan 2 van de op dit moment bijna onvangbaar verklaarde karpers.

Om 1.00 uur ging de rechter hengel opnieuw. Een korte schichtige aanbeet en verder niets, toch maar oppakken. Even weerstand en daarna niets meer. Ik kon de vis zo binnendraaien. En jawel hoor, een van de twee steurtjes die op het water zwemmen.

Kort na deze steur op dezelfde hengel de tweede steur die op dit water zwemt. Dit kon nog wat worden, als de steur eenmaal los is kun je dezelfde vis zeker een tweede keer verwachten.

Toen het woensdagochtend licht werd, viel het stil. Na een lekker ontbijt en koffie ben ik met de boot weer op zoek gegaan. Wat mij opviel is dat er in de vorm van een driehoek een diepere geul in de bodem zit. Die zit tussen de 6 en de 4,5 meter in met hier en daar een obstakel. Die geul loopt door tot 10 meter onder mijn eigenkant met een wand rechts van mij. Ik zag ook vis op die plek vlak onder mijn eigen kant op het scherm. Ik besloot een hengel op 10 meter onder de eigen kant te leggen in de geul waar ik een oneffenheid in de bodem vond en vis had gezien. Ook daar alleen mijn aas met een klein beetje voer eromheen. Op dieper water en een beetje stroom komen haak en voer niet bij elkaar te liggen maar meer gespreid dus ook geen hoopje die voor een schuwe vis herkenbaar zou zijn. Bij de middelste hengel deed ik hetzelfde. Ik legde hem op 10 meter aan de overkant ook in dezelfde geul. Het zou wel eens zo kunnen zijn dat de vissen daar hun rondjes zwemmen in die driehoek (kan dat, een rondje zwemmen in een driehoek, jazeker ).

Om 14.45 uur zag ik vanuit mijn tentje mijn rechterhengel langzaam naar rechts krom gaan staan en de RX+ ging heel langzaam als een grote vissenaanbeet steeds sneller gaan piepen. Een ideale aanbeet en een waar je van droomt, mooier kon niet. Ik snelde naar de hengel en voelde het meteen, log en kopschuddend zwom de vis het weid op ‘yessss’ dacht ik, dit is een betere. Er zitten een paar hele beste 20 kilo vissen en 2 vissen die al een tijd niet gevangen zijn en best al eens in de 30 kilo zouden kunnen zijn. De vis bleef log hangen, vooral voor het talud onder mijn eigen kant. En wat ik toen zag had ik niet verwacht, wat een geweldige zwaargebouwde vette schubkarper. Omdat het water tenminste 50 cm lager stond had ik moeite om de vis op te liften, met net en al in de sling te doen en dan op te tillen, gelukkig lukte het. De vis woog 22,9 kilo, prachtig!! Ik stond echt te shaken, hoewel ik best de nodige grotere vissen heb gevangen ook 30 kilo vissen, was dit gewoon een kolos. Indrukwekkend. Ik stond te shaken. Mijn sessie kon nu écht niet meer kapot.

Dat ging lekker. Maar wat mij opviel was dat de hoek aan de overkant waar de vis zich onder de struiken zou ophouden, nog geen vis had opgeleverd. Misschien was het alleen een winterholding waar ze zich veilig waanden en ook niet lagen om te azen. Ik haalde mijn hengel nog verder terug en dropte hem zo’n 30 meter bij de struik vandaan. Op een mooi diep stuk waar ik op de dieptemeter ook een vis had zien scharrelen. Om 4,15 uur in de nacht ging die linkerhengel af. Een mooie spiegel van 14.1 kilo.

Na deze vis werd het stil. Ik besloot mijn aas niet te vervangen en alles te laten liggen. Als de vissen zo schuw zijn, probeer ik ook zoveel mogelijk rust te bewaren. Ook in de nacht probeer ik dan zo min mogelijk licht van mijn lampjes op het water te laten schijnen. Dit geldt ook voor als ik mijn voerboot gebruik, ik vaar zoveel mogelijk op GPS zonder verlichting en zo veel mogelijk in steltmodus.

Donderdagmiddag om 12.10 uur liep mijn middelste hengel af die aan de overkant in de geul lag. Wat daar aanzat was een ongelooflijk mooie oude rijer!! Echt, zo zie je ze weinig meer. De vis was oud dat zag je aan de schubben die er bijna oplagen en een zichtbaar oude kop. Net als alle vissen een hele gave bek! Het gewicht deed er niet toe, maar voor de fijnproever: 16.15 kilo. Een van de vele parels van dit water. In het zonnetje kon ik een prachtige foto maken. Ongelooflijk wat een vis en wat een bestand.

Wat ik nog vergeten was te vertellen is dat ik mijn linkerhengel inmidels naar links had uitgelegd. Hier loopt het water van diep naar ondiep weg in een soort uitham. Ik had de hengel bij een groepje karpers gelegd die ik op mijn scherm had zien liggen onderaan het talud op 5 meter. Om 15.15 uur liep deze hengel af. Steeds alles met een natuurlijk aasje en een klein beetje partikels. Een prachtig schub van 12.45 kilo.

Dat ging inmiddels wel lekker trouwens. Ik had al 6 karpers en 2 steuren. Wie weet wat er nog uit zou komen.

Donderdagavond 17.30 uur kreeg ik bezoek van een ‘marktplaats-contact’, Dave Peels. Hij belde dat hij eraan kwam. Ik had toestemming van Egbert dat hij even het terrein op mocht. Precies toen Dave aankwam liep de middelste hengel af. Een schub van 12,5 kilo. En net nadat we deze vis hadden teruggezet loopt om 18.00 uur de rechter hengel weer af. Een schub van 15,9 kilo. Een vis die bijna het broer- of zusje kan zijn van de vorige vis. Twee parels van schubs, puntgaaf zowel voor wat betreft schubbenpatroon als hun bek. Dat valt mij wel op, de vissen zijn echt gaaf en niet beschadigd. Dat is nogal eens anders op betaalwateren.

Wat een sessie, onverwacht maar wel genieten!! Het lijkt erop alsof ik de sleutel gevonden had. Om 21.36 uur loopt de rechterhengel af en levert de 3e 30 ponds vis op, 16,7 kilo.

Het begon te regenen wat waarschijnlijk de deur weer op slot deed. Er kwam geen vis meer en om 10.00 uur informeerde ik Albert dat ik mijn rotzooi had opgeruimd en het hek achter mij had gesloten.

Al met al een bijzonder geslaagde sessie op een geweldig uitdagend water!! Toch 9 karpers weten te strikken en 2 steuren.

Dank aan Angling Escapes (Egbert en aan Randy voor de ontvangst en adviezen, hoewel ik best wel eigenwijs een beetje mijn eigen ding ben gaan doen!

Succes met dit water en een aanbeveling voor de geinteresseerde karpervisser, ‘I’ll be back’!

Peter Loef

Gerelateerde berichten

Blogs, Ervaringen, Visreis Verslagen, Tips & Trucs, Viswaters

Reclin de Gries

Trots ben ik op mezelf maar met name op de mensen om mij heen. En trouwe vaste klanten! Want alleen was het nooit mogelijk geweest om te komen waar ik nu ben. En nog zoveel jaar later, doe ik nog steeds mijn werk met plezier! Ik wens iedereen de trip van zijn leven! En vooral ook te genieten aan de waterkant!

Peter Loef en zijn visvakantie op Danny’s Carplake

Gerelateerde berichten

Danny’s Carplake

Blog & Vistips – Laat je inspireren voor je volgende avontuur!

De dubbele hair methode

Carplake Zevenaar

Reclin de Gries